Gerd von Rundstedt

Gerd von Rundstedt
Gerd von Rundstedt
Urodzony	12 grudnia 1875 roku Aschersleben
Zmarł	24 lutego 1953 roku Hanower

Karl Rudolf Gerd von Rundstedt (ur. 12 grudnia 1875 w Aschersleben w Saksonii-Anhalt (Prusy), zm. 24 lutego 1953 w Hanowerze) – niemiecki wojskowy, feldmarszałek.

[edytuj] Młodość i pierwsza wojna

Do armii niemieckiej wstąpił w roku 1893, a w roku 1902 dostał się do elitarnej Akademii Wojskowej. Brał udział jako oficer w I wojnie światowej w sztabie generalnym na froncie wschodnim (w Turcji) i zachodnim (we Francji). Wojnę zakończył jako major i dowódca sztabu w dywizji.

[edytuj] Dwudziestolecie międzywojenne

W okresie międzywojennym jego znaczenie i pozycja w Reichsweherze rosły. W roku 1927 otrzymał stopień generała majora, w marcu 1929 generała porucznika, natomiast w roku 1932 roku został mianowany dowódcą 3 Dywizji Piechoty. W październiku 1938 roku uczestniczy w zajmowaniu przez Niemców Sudetów. W listopadzie 1938 roku odszedł w stan spoczynku, ale w sierpniu 1939 roku powrócił do służby.

[edytuj] Druga wojna światowa

W czasie kampanii wrześniowej dowodził Grupą Armii "Południe". W kampanii francuskiej Rundstedt był dowódcą Grupy Armii "A", która która w maju 1940 roku odegrała istotną rolę w przełamaniu linii alianckiej obrony. 19 lipca 1940 został awansowany do stopnia feldmarszałka. W tym okresie był zaangażowany w planowanie Operacji "Lew morski", mając dowodzić wojskami lądowymi. Gdy zrezygnowano z jej realizacji, przejął dowodzenie całością wojsk okupacyjnych i zarządzał budową umocnień nadmorskich w Holandii, Belgii i Francji.

Po wybuchu wojny ze ZSRR w 1941 roku dowodził Grupą Armii "Południe" w sile 52 dywizji piechoty i 5 dywizji pancernych. Początkowo jego armia wolno posuwała się do przodu, później z większym sukcesami – zdobył Kijów i ruszył na Charków i Rostów nad Donem.

Von Rundstedt był przeciwny kontynuowaniu ofensywy w zimie, ale jego poglądy nie zostały wzięte pod uwagę. W listopadzie przeszedł zawał serca, ale nie wyraził zgody na leczenie w szpitalu chcąc dalej dowodzić uderzeniem na Rostów, do którego wojska niemieckie dotarły 21 listopada. Kontruderzenie rosyjskie odrzuciło armię Rundstedta. Wbrew rozkazom Hitlera wycofał swoje wojska, co wprawiło Führera we wściekłość. Odwołał Rundstedta i zastąpił go generałem Waltherem von Reichenau.

W marcu 1942 roku Rundstedt został wyznaczony do organizowania obrony w zachodniej Europie (obszaru operacyjnego "Zachód"). Konflikt dowódczy z Erwinem Rommlem spowodował, że bezpośrednie dowodzenie wojskami pancernymi we Francji przejął Hitler (Rommel uważał iż siły pancerne muszą znajdować się blisko wybrzeży by szybko zareagować na ewentualny desant; Rundstedt z kolei twierdził iż pozbawi to wojska pancerne manewru i narazi na ostrzał okrętowy). W czerwcu 1944, von Rundstedt nalegał by zawrzeć porozumienie pokojowe z aliantami (miał nawet powiedzieć Keitlowi "zakończcie wojnę bando idiotów"), Hitler usunął go i na jego miejsce mianował gen. Gunthera von Kluge. 2 lipca 1944 roku ponownie przeszedł w stan spoczynku. Po zamachu na Hitlera 20 lipca 1944 przewodniczył sądowi honorowemu badającemu sprawy oficerów podejrzanych o współudział w spisku. 9 września 1944 roku powrócił na stanowisko głównodowodzącego obszaru "Zachód" dowodził niemieckim kontruderzeniem w Ardenach (16 grudnia 1944 – Operacja "Herbstnebel" – "Jesienna mgła"). Jednak obarczony winą za niepowodzenia został ponownie, i ostatecznie zdymisjonowany w marcu 1945 roku. 1 maja 1945 roku został pojmany przez amerykańską 36 Dywizję Piechoty. Podczas przesłuchania doznał drugiego zawału.

[edytuj] Po wojnie

Był oskarżony o zbrodnie wojenne w Polsce, ZSRR i na Zachodzie, ale ze względu na zły stan zdrowia przed sądem nie stanął i w maju 1949 roku wyszedł na wolność. W Norymberdze zeznawał jako świadek. Mieszkał aż do śmierci w 1953 roku w Hanowerze.

Był odznaczony m.in. Krzyżem Rycerskim z Liśćmi Dębu i Mieczami.

Jego jedyny syn, porucznik dr Hans Gerd von Rundstedt w 1948 zmarł na raka.

[edytuj] Ciekawostki

• Był przeciwnikiem nazistów, ale nie brał udziału w spisku przeciw Hitlerowi, gdyż sądził, że to napiętnowało by go jako zdrajcę wodza i państwa.
• Do wojny na wschodzie odnosił się sceptycznie, a mimo to wypowiedział się pozytywnie o możliwości wygrania wojny w 1943 roku.
• Jest dla niego rzeczą charakterystyczną, iż po nominacji feldmarszałkowskiej nosił nieprzepisowe patki kołnierzowe.

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Informacje, zdjęcia, opinie dotyczące von Rundstedta i jego syna (en) [1]

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Gerda von Rundstedta