Filippino Lippi
Filippino Lippi (ur. 1457, zm. 1504) — włoski malarz epoki quattrocenta.
Swoją twórczość rozwijał pod wpływem linearnego stylu Sandro Botticellego, w którego pracowni przebywał w latach 1470—72. Po skończeniu nauki i wstąpieniu do cechu św. Łukasza ulegał wpływom innych artystów — umbryjskich i flamandzkich (np. w Wizji św. Bernarda, 1486). Nawiązywał także do sztuki Domenica Ghirlandaio (Spotkanie Joachima z Anną, 1497) oraz swego ojca Filippa Lippi, który zmarł kiedy Filippino miał 12 lat[1]. Jego pierwszym dziełem, którego datowanie pozostaje bez wątpliwości, jest Zwiastowanie skomponowane na dwóch tondach (1483—84, Museo Civico, San Gimignano); pierwszym dużym zamówieniem natomiast było ukończenie cyklu fresków w kaplicy Brancaccich rozpoczętego przez Masaccia i Masolina[1].
W 1486 artysta rozpoczął prace nad kolejnymi freskami, tym razem w rzymskiej kaplicy Caraffa w kościele Santa Maria Sopra Minerva (ukończone w 1493)[2]. Pobyt w Rzymie wykorzystał także na studiowanie sztuki antycznej.
W 1496 roku Filippo Lippi zrealizował zamówienie dla kościoła San Donato w Scopeto na obraz ołtarzowy Pokłon trzech króli. Dzieło to miało zastąpić nigdy nieukończony obraz Leonarda da Vinci. Kompozycja nawiązuje w pewnym stopniu do dzieła mediolańskiego mistrza, ale jest to raczej tradycyjne przedstawienie tematu. Natłok osób, ruchliwość, bogactwo szczegółów niweczą czytelność kompozycji Leonarda.
Wszystkie freski w kaplicy Strozzich we florenckim kościele Santa Maria Novella są autorstwa Filippino Lippiego, który ukończył dzieło w 1502 roku. Z prawej strony umieszczona została scena ze św. Filipem: Cud przed ołtarzem Marsa, a nad nią w lunecie: Ukrzyżowanie św. Filipa. Lewa strona poświęcona jest św. Janowi Ewangeliście: Wskrzeszenie Druzjany. Nad tą sceną przedstawione zostały tortury zadawane św. Janowi. Sklepienie dekorują postaci ze Starego Testamentu: Adam, Noe, Abraham i Jakub.
 Cud św. Filipa przed ołtarzem Marsa |
 Wskrzeszenie Druzjanny przez św. Jana |
 Adam |
[edytuj] Niektóre dzieła
- Portret młodzieńca w czerwonej czapce, ok. 1485[3] — tempera i olej na desce, 52,1 × 36,5 cm, National Gallery of Art w Waszyngtonie
- Madonna zjawiająca się św. Bernardowi (Wizja św. Bernarda), 1486 — olej na desce, 210 × 195 cm, Florencja
- Pokłon trzech króli, 1496 — olej na desce, 258 × 243 cm, Galeria Uffizi, Florencja
- Mistyczne zaślubiny św. Katarzyny, 1501 — deska, San Domenico, Bolonia
- Freski: kaplica Brancaccich, kaplica Caraffa, kaplica Strozzich.
[edytuj] Bibliografia
- Waźbiński Zygmunt, Malarstwo quattrocenta, Wyd. Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1972.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 (en) Web Gallery of Art: Filippino Lippi Biography.
- ↑ (en) Web Gallery of Art: Frescoes in the Carafa Chapel.
- ↑ Informacje o obrazie pochodzą ze strony National Gallery of Art www.nga.gov